[sonic]square bericht voor de tweede keer vanuit de wereldwijde slaapkamerfabriek. En nu wordt het menens. Bestaat er zoiets als 'sonic activism'? Van de Amerikaanse andersglobalisten aan de Mexicaanse grens, horen we een duidelijk 'ja'. Hetzelfde bij de anti-Haider activisten in Wenen of bij schrijvers en artiesten in Berlijn, Londen of New York. In Palestina zagen we hoe ook andere media in de strijd worden gegooid en leerden we hoe kunstenaars hun instrumenten naar hun hand zetten in tijden van oorlog.

'Naar je kamer' komt hier niet langer als een geschenk voor verwende tieners, maar wel als een straf van de bezetter. In Ramallah ontmoetten we filmmakers die gedwongen leven en werken in hun kantoor. We maakten er kennis met een filmmaakster die met moeite nog een medewerker kon vinden die niet aan de slag was met het inblikken van het wereldnieuws om de hoek. We leerden er hoe een videofestival te organiseren in de woonkamers van de bewoners of hoe creatief gebruik maken van een paspoort.

We vertelden het aan muzikanten van hier en vroegen ze ter plaatse of via de media te zoeken naar materiaal voor het eenentwintigste-eeuwse equivalent van de protestsong uit de jaren zestig. De eerste dag toont [sonic]square werk van de muzikanten/filmmakers/kunstenaars/activisten - over tactisch omgaan met media in tijden van oorlog, in Palestina of elders in de wereld. De tweede dag projecteren we hun films en video's. De derde dag komen de concerten. De drie dagen kan u doorlopend kijken en luisteren naar installaties, video's en andere veldopnamen.